Kumar Dev

                              ବୁଢ଼ୀ ଅସୁରୁଣୀ ରଜାପୁଅ, ମନ୍ତ୍ରୀପୁଅ, ସାଧବପୁଅ, କଟୁଆଳପୁଅ ଚାରି ସଙ୍ଗାତ। ଚାରିହେଁଯାକ ବାହାରିଲେ ବିଦେଶ କରି। ଘୋଡ଼ାଶାଳରୁ ବାଛି ବାଛି ଚାରି ଘୋଡ଼ା ନେଲେ, ପାଗ ପଟୁକା ବାନ୍ଧି ଟଙ୍କା ଟୋକର କିଛି ଧଇଲେ, ଗଲେ। ଯାଇ ଯାଇ ଉଦୁଉଦିଆ ଖରାବେଳେ ଏକ ନଈକୂଳେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ସେଠେଇ ଗାଧୁଆ ପାଧୁଆ କଲେ, କହିଲେ, ଏଠେଇ ରନ୍ଧାବଢ଼ା କରିବା, ଖରା ବରଷା ପାଳିବା । ଛାଇ ଲେଉଟିଲାରୁ ଆମ ରାହା ଆମେ ଧରିବା।”      ରଜାପୁଅକୁ ପଠେଇଲେ, କହିଲେ, ‘ଆର ପାରିରେ ଘର ଦିଶୁଚି, ସେଠଠୁ ନିଆଁ ଆଣିଲେ ଚୁଲିରେ କୁହୁଳା ପକେଇବା। ରଜାପୁଅ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲା ସେଘରେ ଦେଖିଲାବେଳକୁ ଏକ ବୁଢ଼ୀ ଅସୁରୁଣୀ ଗୋଡ଼ ଦି’ଟା ଚୁଲିରେ ମୁର୍ତି ଦେଇଚି; ମୁଣ୍ଡ ମୁକୁଳା, ମୁହଁଯାକ ମାଛି ଭଣ ଭଣ ବେହୁଛନ୍ତି, ଚୁଲି ଉପରେ ଏଣେ ହାଣ୍ଡିଟିଏ ବସେଇଦେଇଚି, ବସିଚି। ରଜାପୁଅ ମାଗିଲା, ‘ବୁଢ଼ୀ ମାଉସୀ ! ନିଆଁ ଟିକିଏ ଦେଏନି।’ ବୁଢ଼ୀ କହିଲା, ‘ଆରେ ପୁତ, ମୋ ବଳ ବଅସ ତ ଗଲାଣି, ମୋ ଆଖୁ ଦିଶୁନାଇଁ; ଚୁଲିମୁଣ୍ଡରୁ ଆସି ନିଆଁ ଟିକିଏ ନେଇ ଯା।’ ରଜାପୁଅ ଚୁଲିମୁଣ୍ଡରୁ ନିଆଁ ଆଣିବାକୁ ନଇଁପଡ଼ିଲାରୁ ବୁଢ଼ୀ କ’ଣ କଲା, ବେଳମୁଣ୍ଡରେ ଧରି ପଛଆଡ଼େ ଗାତ ଥାଏ ଯେ, ସେ ଗାତରେ ମାଡ଼ିଦେଲା। ରଜାପୁଅ ଅଣଆୟର ହେଇ ରହିଲା। ତିନି ସଙ୍ଗା...

                        ସହିବାର ମାନସିକତା। ତୃଣ ଭୂଇଁରୁ ଜନ୍ମ । ଭୂଇଁରେ ଲୋଟିଯାଏ । ପୁଣି ସେହି ଭୂଇଁରେ ମିଶିଯାଏ । ତାର ସ୍ଥିତି କଣ ଥାଏ ? ତଥାପି ଦିଅଁ ପୂଜା ବେଳେ ଆମେ ଦୁବ କେରାଏ ନିହାତି ଦରକାର କରୁ । ଦୁବ ତ ଛୋଟ ତାହା ପୁଣି ଦିଅଁ ପୂଜା ରେ ଲାଗୁଛି କେମିତି ? ଏହାର ଭିତରି କଥାଟି ହେଲା – ଦୁବ ଭଳି ସଂସାରରେ ଦୁଃଖ, କଷ୍ଟ, ସମସ୍ୟା ସହିଥିଲେ ଦିନେ ନା ଦିନେ ଶୁଭ କର୍ମରେ ଲାଗିବ । ବିନା ସମସ୍ୟାରେ କେହି ବଡ ହେଇନି, ଉପରକୁ ଉଠିନି । ନୂଆ ରାହା ଦେଖାଏ, ଦୁବର ଏଇ କଅଁଳିବା ଗୁଣ ହିଁ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଉତ୍ସ। ଯେତେ ଦୁଃଖ ଆସିଲେବି ତାକୁ ମଥାପାତି ସହିନେବା । ତାହାହେଲେ ଯାଇ ଇଶ୍ୱରଙ୍କ ସେବାରେ ଲାଗିପାରିବା । ଦୁଃଖର କଷଟିରେ ପ୍ରଭୁ ଆମକୁ କଷନ୍ତି । ସେହି ପରୀକ୍ଷାରେ ଆମକୁ ଦୁବ ଭଳି ହେବାକୁ ପଡିବ । ନଇଁ ଯିବାକୁ ହେବ । ତେବେ ଯାଇ ମୁଣ୍ଡ ଟେକିବାର ସୁଯୋଗ ମିଳିବ । ସେଥିପାଇଁ ଶାସ୍ତ୍ର ରେ କୁହାଯାଇଛି- ତୃଣ ଠାରେ ନୀଚ ହେବା । ତନୁ ପରି ସହନଶୀଳ ହେବା । ତେବେଯାଇ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବା । ଦୁଇ ଜଣ ବନ୍ଧୁ ମେଡିକାଲ ରେ ଚିକିତ୍ସା ହେଉଥିଲେ। ଉଭୟଙ୍କ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଥିଲା । ଉପର ସ୍ତରର ବହୁ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଜଣା ଶୁଣା ଥିଲେ । ସମାଜରେ ବହୁଲୋକ ଅଛନ୍ତି ନିଜର ପ୍ରତିଷ୍ଠା, ପଦ-ପଦବୀ ଓ ବ୍ୟକ୍ତିତ୍ବକୁ ନେଇ ଗର୍ବ କରନ୍...